Post Tagged ‘Praag’

BOEM

PAUKESLAG

Daar ligt alles                                           PLAT

Op donderdag 8 september 2011 was ik in de Tsjechische hoofdstad Praag getuige van een manifestatie
uit solidariteit met de drie Tsjechische ijshockeyspelers die op woensdag 7 september om het leven kwamen bij de vliegtuigcrash van de Yak 42 nabij Jaroslavl.Plots kwamen mensen massaal bijeen op het  oude stadsplein, waar ze kaarsen en bloemen plaatsten bij de foto’s van de slachtoffers, en Tsjechische leuzen scandeerden. Ook werd er een tent opgericht waarin men een rouwregister kon tekenen. Wat later werd een podium opgetrokken waarop drie grote foto’s van de slachtoffers stonden. En om het toch een beetje oosters te houden, kon het groepje jongeren-met-voetzoekers natuurlijk niet ontbreken; we zagen ze op het Wenceslasplein, met Tsjechische vlaggen in de hand. Vooral die kaarsenhoop die van dag tot dag groeide, wekte mijn belangstelling. Solidarita, quoi. Dat vind je hier niet, of toch niet in die mate.
Aangezien het bovenstaande een onfortuinlijk toeval betreft dat geen verdere weerslag had op onze reis -behalve dan het feit dat het vooruitzicht op een terugvlucht er misschien een ietsepietsie minder rooskleurig door werd, bovenop 9/11- moet ik hieronder eigenlijk nog beginnen met het reisverslag.
We vertrokken met een ware gayvlucht op de Pink Lady van Wizzair. Bijna een uur vertraging, maar ook slechts een uurtje vliegen, dus dat maakte niet veel uit. We maakten een vriendelijke taxichauffeur 600 kronen rijker, stapten Residence Bologna binnen en maakten kennis met Poging Tot Afzetterij Nummer 1. Omwille van de ruimte hadden we de grote zolderkamer geboekt, maar de receptionist drukte me een verzoek tot voorafgaande betaling op het hart en een sleutel van drie verdiepingen lager in de hand. We lieten Mister Money nog even op zijn geld wachten en bezichtigden snel de kamer, om direct daarna terug naar beneden te gaan en de receptionist duidelijk te maken dat we de foutieve kamer hadden gekregen, wat hij uiteraard wist en afdeed als een foutje van de firma. Alert zijn is de boodschap in Tsjechië. De reisgids had niet gelogen toen hij het had over ‘Tsjechische horeca-uitbaters die het als een daad van patriottisme beschouwen om buitenlanders af te zetten’.

We kwamen ’s morgens aan, dus we hadden nog een hele dag om Praag te verkennen. Op naar de oude markt. In een van de hoeken vonden we wat rest van het raadhuis, met aan de gevel de beroemde astronomische klok. Zeer mooi en authentiek, uitgerust met interessante sterrenkundige verwijzingen … én beeldjes die er elk uur uitkomen. Dat laatste was een kleine ontgoocheling, ongeveer van dezelfde aard als op het moment dat je Manneken Pis voor het eerst ziet: het stelt veel minder voor dan verwacht en toch stroomt er elk uur een massa volk naartoe.

Wel de moeite waard zijn de talrijk aanwezige kerken. In de buurt van het grote marktplein vind je bijvoorbeeld de prachtige Sint-Nicolaaskerk met zijn groene minaretachtige torentjes (zie foto) en de Týnkerk met zijn onvolprezen gouden interieur. Het oude stadsplein geeft uit op verschillende straten, waaronder Parizska, een winkelstraat waar je best geen gat in je hand hebt als je nog enkele kronen wil overhouden. Toch wel leuk om er eens over na te denken wie zo zot is om een gsm van een miljoen te kopen in de plaatselijke luxeshop…

-wordt vervolgd-

Binnenkort

Geplaatst: 14 september 2011 in Fotografie en reizen
Tags:, , , , ,

Wegens dagen vol onverdroten inspanning en al even drukke nachten -bemerk de εἰρωνεία- heb ik hier nog geen verslag van Praag gepost.

’t Is erg, hé. ‘k Weet het.

Er is gewoon zo FANTASTISCH veel te vertellen dat ik niet weet waar beginnen. En bij het begin is zo saai. Dus ik denk er nog even over na. Gut? En ik moet er ook voor zorgen dat ik niet aan (on)bewuste plagiaat doe van een andere blogtekst, die u via één mijner links bereiken kan. Schnapfen sie?

Hmm. Wat zouden we zeggen.
We gaan dat eens proberen rond te krijgen tegen het weekend.
Ik zal eerst nog eens de foto’s bekijken, want mijn geheugen bevat momenteel enkel iets over naakte reuzenbaby’s, marihuanaventjes, gele pinguins, spiegels die op de lachspieren werken en bidets waarmee je je kont kan spoelen.

En ik ben er vrij zeker van dat ik nog iets anders heb gezien in Praag.

#ichbinmüde

Ciao!

Postscriptum: om u toch nog een beetje waar voor uw tijd te geven, zoek ik nog snel even een fotootje uit over de
formiweldige reis.

Hierboven ziet u de Wallensteintuinen met op de achtergrond de Tsjechische senaat en daar nog eens achter de burcht met haar kathedraal.

NMBS-gewijs verontschuldig ik me voor de vertraging (wegens examens), maar nu zijn laatstgenoemde eindelijk voorbij! Prachtig trouwens dat net nu de zon erdoor komt in ons Vlaanderlandje! Meestal is het omgekeerd, maar deze keer kan ik niet klagen.

Na mijn verloren slaap ingehaald te hebben opende ik mijn mailbox, die het warempel ende helaas nodig vond om uit te puilen van de twitternotificaties. Vandaar dat ik zo dadelijk zal uitsnuffelen hoe je daar een mouw kan aanpassen.

Aangezien bovenstaand gezever u met recht en rede niet boeit, zal ik het hieronder over iets anders hebben:

Praag. Daar ga ik binnenkort heen. En hopelijk keer ik ook terug. Op 9/11.

De Stad Met De Honderd Torens of de Gouden Stad.  Dat laatste is een overwaardering, aangezien er volgens de reisgids slechts één gouden straatje is, waar dan nog bitterweinig goud te bespeuren valt, maar dat eerste is duidelijk een understatement, want er staan pakweg 550 torens.

Zo’n torentje wil ik wel eens beklimmen, maar ook de beroemde theologische bibliotheek van het Strahovklooster (je weet intussen dat ik van bibliotheken hou), het Wenceslausplein waar ene Jan Palach zichzelf in brand heeft gestoken en waar de Fluwelen Revolutie het communisme met zweet en tranen maar zonder bloed de kop ingedrukt heeft, de grootste burcht ter wereld, het technisch museum, het communistisch museum, het museum van jugendstil- en posterkunstenaar Mucha, het nationaal museum en de dierentuin annex natuurpark zullen vermoedelijk de trip waard zijn. Nu nog de taal leren! En als je deze blogtitel leest, dan besef je dat dat een ware kunst is. Ik zal me beperken tot ‘alstublieft’, ‘dank u’ en ‘naar de luchthaven’ 😉

Daarnaast kijk ik ernaar uit om de oude astronomische klok en de UNESCO-binnenstad te bezoeken, afgewisseld met een pedalotochtje op de Moldau die de vijfde toeristische stad ter wereld doorkruist. En ook de Karelsbrug en de joodse wijk waar het geboortehuis van Franz Kafka ligt wil ik bekijken! Kafka ben ik trouwens aan het lezen (samen met drie anderen :p) en hij heeft het over een kasteel, mogelijk geïnspireerd door de Praagse burcht.

Aangezien ik tot één van de weinigen behoor die tegenwoordig nog zijn laptop en co thuis laat om een ongestoorde vakantie tegemoet te treden (vacare = leeg/vrij zijn), zal je maar foto’s te zien krijgen als ik terug ben. En je zal zien… het zal dan weer regenen.