Post Tagged ‘Libië’

Zijn we werkelijk zo laag gevallen?

Is mensenrecht nummer 1 van geen tel?

Ja, Khadaffi was een groot misdadiger. Ja, hij moest uit Libië verdwijnen om de bevolking een democratie te laten uitbouwen. Maar wat doet nu net die bevolking? Ze verlaagt zichzelf tot het niveau van Khadaffi door hem als een rat te vernietigen. Zelfs hij had een recht op leven. En op een proces. (Net zoals Bin Laden trouwens)

Jubelkreten alom. Obama en zijn concullega’s spuien pers en peupel onder met grotesk geblaar. Ik heb er vooralsnog geen oren naar.
De rede van papa Sarko was iets milder. Papa Sarko, gedeelde geestelijke vader van Odyssey Dawn en consoorten, sprak zich opvallend sereen uit over de dood van de dictator. Hij zei dat niemand vreugde mag halen uit de dood van een ander, wat die persoon ook op zijn kerfstok heeft. Sarkozy, even een man naar mijn hart.

Akkoord, Khadaffi’s kerfstok is meer sequoia dan stok, maar dat mag geen excuus wezen om hem per bombardement in een riool te jagen en vervolgens toe te vertrouwen aan een handvol moorddadige rebellen. Want rebellen zijn het nog steeds, dat is nu wel duidelijk. Ik herinner me niet precies meer wanneer het was, maar van de ene dag op de andere repten de kranten met geen woord meer over ‘rebellen’. Het was plots een en al ‘Nationale Overgangsraad’ dat de klok sloeg. En die veredelde rebellenraad werd dan nog meteen door de halve NAVO erkend. Een beetje terughoudendheid alstublieft?

Soms vraag ik me af of idealisme voltooid verleden tijd is geworden. Iets mythisch, of voor mietjes, net zoals godsdienst, bah, het woord alleen al, we durven het niet meer uit te spreken. Wie idealist is, moet tegenwoordig sterk staan. Hij mag niet plooien voor zelfingenomen criticasters, hij moet volharden in zijn ‘mythe’ zodat die werkelijkheid kan worden. Wie wil dat mensenrechten overal en altijd gerespecteerd worden mag niet plooien naar de wensen van de oliemarkt. Mag niet omwille van lucratieve deals op de letterlijk zwarte markt door de vingers zien dat de rebellen Khadaffi eventjes door de straten sleuren- ook al mythisch, zoals Achilles met Hector deed-, neerkogelen en bloedend op een triomftruck laden. Mag zelfverdediging niet als exceptie opwerpen om Osama vol lood te pompen. Ergo: Wie wil dat mensenrechten overal en altijd gerespecteerd worden, moet ze eerst zelf respecteren.
Dit opiniestuk is ook gepubliceerd in De Morgen, De Gedachte, 24 oktober 2011.

Advertenties