Post Tagged ‘lezen’

In de satirische roman Er ist wieder da van Timur Vermes ontwaakt Adolf Hitler in 2011 ‘ohne Krieg, ohne Partei, ohne Eva’. Alle moderne ontwikkelingen van de maatschappij zijn hem ontgaan. Zodoende interpreteert hij de wereld volledig verkeerd. Iedereen die hij ontmoet, denkt dat hij een uitstekend typetje speelt als komiek. Hitler leest in de vele schouderklopjes echter een grenzeloos respect voor zijn persoon. Gaandeweg krijgt hij zelfs een tv-programma aangeboden waarin hij zijn visie op het nieuwe Duitsland te berde brengt.

Een moderne fabel met verrassend veel historiek, humor én stof tot nadenken. Het verhaal is vanuit de ik-persoon verteld, zodat je als lezer willens nillens in het hoofd van Hitler gedwongen wordt. En dat vind je wellicht nog niet eens zo moeilijk uit te houden, als blijkt dat Hitler in het boek niet enkel een monster is, maar iemand die graag eens een praatje slaat, vrij humoristisch is en erg menselijk uit de hoek komt.

Zoals wellicht al duidelijk is, raad ik iedereen aan dit boek te lezen, maar meer nog: dit boek te beluisteren. In het luisterboek (Hörbuch) spreekt Christoph Maria Herbst de stem van Hitler in, zoals geen ander het kan.

Timur Vermes zet met Er ist wieder da een ongelooflijk sterk verhaal neer, zeker voor wie het met open ogen leest. Een nauwelijks verholen hoofdthema is de democratische wijze waarop Hitler destijds aan de macht is gekomen, en bij uitbreiding een waarschuwing voor alle tijden wat extreem populisme en demagogie betreft.

Een Duitse recensie:

Gegevens

Titel: Er ist wieder da
Auteur: Timur Vermes
Uitgeverij: Eichborn
Pagina’s: 396
ISBN: 978-3-8479-0517-2

Advertenties

Minimal

Geplaatst: 27 oktober 2011 in Gedichten
Tags:, , , , ,

Vogel wipt.

Tak kraakt.

Lucht betrekt.

Bijna niets om naar te kijken

en juist dat bekijk ik.

 

-Roland Jooris-

 

Omdat het zo onnozel eenvoudig en toch zo fantastisch juist is, voor mij toch.

Eenvoud siert, net zoals de juwelen van Bianca Castafiore. Hergé had geen ingewikkelde plots nodig om een pakkend verhaal neer te pennen. Wel maakte hij keer op keer een prachtige symbiose van grote thema’s zoals politiek en kleinere humoristische intermezzo’s zoals de typische verstrooidheid van professor Zonnebloem en de scheldtirades van de kapitein.

Kapitein Haddock is mijn favoriet personage uit de stripalbums. Hij doet me denken aan een hond: loyale vriend en van tijd tot tijd wat knorrig. Ik moet nog altijd lachen met de enorme verscheidenheid aan vloeken die uit zijn mond stromen. Daar heeft de schrijver zich ongetwijfeld kostelijk mee geamuseerd.

Ook de vele reizen (naar de Sovjet-Unie, Afrika enz.) die aan bod komen, spreken mij enorm aan. Als je die verhalen leest, voel je bijna dat de passie van de auteur het papier tot leven wekt. Je wordt meegezogen in andere culturen. Slechts een minpunt: in ‘Kuifje in Afrika’ spreekt de jonge reporter nogal denigrerende taal tegenover de zwarten. Hergé slaagde er gelukkig wel in om het onbehagen van de Kuifjefans te temperen door zijn misstap te wijten aan de toenmalige tijdsgeest.

Het is ook heel bevredigend om te merken dat er veel werk in zijn strips is geslopen. Alle vliegtuigen, raketten, boten en steden zijn zo waarheidsgetrouw mogelijk weergegeven. Daardoor wordt het inlevingsvermogen alleen maar vergroot.

Ik ben uiterst nieuwsgierig naar Spielbergs filmadaptatie van de strips. Momenteel wordt de film op lovende commentaren onthaald in het buitenland. Ik verwacht er dan ook heel wat van en ben van plan om er een dezer weken een oogje op te werpen. U toch ook?

Deze blog is ook gepubliceerd op de VRT-nieuwssite De Redactie, 22 oktober 2011, http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/film/111021_REAGEER_Kuifje.

Na dagenlange twijfel en nachten vol beraad, voornamelijk over pedofiele adressenhamsteraars, is de kogel nu toch door de kerk.
Ik schaar me bij het steeds groter wordende groepje van postcrossers met het adagium ‘je kan het maar proberen’ in het achterhoofd.

Voor meer info over postcrossing: klik hier  en klik hier vooral niet.

Ook ben ik van plan om in de nabije toekomst bookcrossing te proberen! Dat lijkt me nog veel interessanter: je registreert een boek op de website, je laat het achter op een willekeurige plaats (bijvoorbeeld in een treinwagon, in het theater, op een openbaar toilet, op een bank in het stadspark), iemand anders vindt het, slaat het open, ziet via de sticker op de eerste pagina dat het boek niet verloren is, maar bewust is achtergelaten en hij kan het lezen en vervolgens opnieuw ergens achterlaten. De locatie wordt vermeld op de website en andere bookcrossers kunnen het boek zoeken als ze in de buurt zijn. Enige probleem is dat je je boek dan wel kwijt bent. Gelukkig zijn er goedkope boekenbeurzen waar je voor twee euro al een deftig exemplaar op de kop kan tikken.

Ziezo, al twee nieuwe crossdingetjes ontdekt dus 😉 Maar of ik ook aan crossdressing moet doen, dat laat ik aan jou over.

Iemand ervaring met één van bovenstaande? Gaarne uw advies!

Ik ben altijd een fervent stripper.. ik bedoel striplezer geweest, om me eens op z’n Gobelijns uit te drukken. Maar dat had je waarschijnlijk al aan de naam van mijn blog gezien. Hieronder vind je een deel van mijn jeugdige favorieten. Later volgen mogelijk nog reeksen.

Kiekeboe

  1. De duivelse driehoek
  2. De doedelzak van Mac Reel
  3. Album 26
  4. De wollebollen
  5. De Haar-Tisten
  6. De dorpstiran van Boeloe Boeloe
  7. Over koetjes en kalfjes
  8. Hotel O
  9. De wereld volgens Kiekeboe
  10. De DT-fout

Suske en Wiske

  1. Het minimierennest
  2. De edele elfen
  3. De toornige tjiftjaf
  4. Amoris van Amoras
  5. De poenschepper
  6. De stoute steenezel
  7. De kus van Odfella
  8. De gevederde slang
  9. Volle maan
  10. De apekermis

Jommeke

  1. Paradijseiland
  2. Kinderen baas
  3. De koninging van Onderland
  4. De zeven snuifdozen
  5. Purperen pillen
  6. Het verkeerde land
  7. Filiberke gaat trouwen
  8. De Gele Spin
  9. De magische spiegel
  10. De supervrouw

Nero

  1. De kille man Djaro
  2. De groene patreel
  3. De hoed van Geeraard de Duivel
  4. Het rattenkasteel
  5. De ijzeren kolonel
  6. Het geheim van Matsuoka
  7. De driedubbelgestreepte
  8. Beo de Verschrikkelijke
  9. De zoon van Nero
  10. De brief aan Nasser
‘Lezen is de overtreffende trap van reizen’ schreef auteur Ann De Craemer onlangs in De Morgen. ‘Wie reist, is deel van het landschap, maar wie leest, cirkelt er als een alziende adelaar boven. Wanneer we lezen, mogen we worden wie we wel of niet willen zijn. De lezer zoekt en verliest zichzelf voortdurend, en net dat kwijtraken is het allermooiste, want in de overgave ligt de ware climax van het leesgenot.’ Helemaal gelijk heeft ze. Geen tijd of geld om op reis te gaan? Lees dat ene boek dat al zolang op je ligt te wachten. Of spring nog eens binnen in dat goedkope reisagentschap, de bibliotheek. Een goed boek brengt je vakantie aan huis, ja, de berg zal naar Mozes komen.
Bibliotheken vind ik fascinerend. Een leger eenvoudige rekken volgestouwd met boeken. Duizenden boeken, waarvan elk exemplaar ooit zijn weg heeft gevonden naar een welwillende uitgever en daardoor ongetwijfeld een kleine vreugdedans heeft ontlokt bij de schrijver. Makkelijk is dat uitgeven immers niet. Denk maar aan J.K. Rowling. De geestelijke moeder van Harry Potter kreeg talloze keren het deksel op de neus toen haar manuscript van ‘The Philosopher’s Stone’ door nagenoeg alle uitgevers de dag na het insturen al werd teruggezonden. Gelukkig kwam wat later het verlossende telefoontje van haar agent dat Bloomsbury had toegehapt.Ook de architectuur van bibliotheken is soms adembenemend mooi. In Engeland bezocht ik al de Old British Reading Room in het British Museum te Londen en de Bodleian Library te Oxford. In  Frankrijk kon de gezellige bibliotheek van de Assemblée Nationale mij erg bekoren.
Bibliotheca Bodleiana – Oxford © Bert De Kerpel

Old British Reading Room – Londen © Oddee.com
Mijn lofzang voor bibliotheken doet niets af aan het feit dat ik een boek graag wil hebben! Het is leuk als je eender wanneer naar je rek kan stappen en er je favoriet uit kan plukken. Ik vind het oprecht jammer dat boeken zo duur zijn (geworden) in België. De Standaard Boekhandel ziet me niet veel meer, want voor minder dan twintig euro vind je er je gading niet. De Slegte, dat vind ik nu eens goed! Maar ook die verdwijnen langzamerhand. Onlangs nog zag ik in Brussel een winkel van De Slegte die failliet was.Toen ik in de Cotswolds was heb ik dan ook een half dozijn boeken ingeslagen. Ik wist dat het moeilijk nog duurder kon dan in België, maar dat Engeland zó goedkoop de lezende mens verzorgt, was een complete verrassing voor me. Zeker de helft van de prijs, zonder solden. Klassiekers tik je er zelfs op de kop voor minder dan twee pond. Bovendien is er in Oxford een boekenwinkel waar je alle genres vindt, alles aan twee pond! Geraak dan nog maar uit je woorden. Frankly my dear, I’ll be back!