Post Tagged ‘autisme’

Om mijn gedichtenresem even te onderbreken, een stuk tekst op de site van De Morgen waarmee ik grotendeels akkoord ga: klik hier om het te lezen.

Eigenlijk heb ik er weinig aan toe te voegen. Voor wie tijd noch goesting heeft om het fragment tot zich te nemen: het gaat er in essentie om dat zowat iedereen tegenwoordig een etiket opgekleefd krijgt. Niemand ontsnapt nog aan de labeltjesdrang van de psychologen. De wereld wordt stilaan onderverdeeld in de Normalen en de Abnormalen, en de weegschaal helt steeds meer over naar die laatste categorie. Zoals in de tekst geschreven staat: als iemand druk is (Attention Deficit: AD) en niet stil kan zitten (Hyperactivity Disorder: HD), krijgt hij meteen het label ADHD opgespeld. Vervolgens zegt men: hij is zo druk en kan niet stilzitten omdat hij ADHD heeft. Zoals meteen blijkt, is dat een cirkelredenering van het grootste formaat. Sociale controle wordt a priori in de kiem gesmoord door met een dergelijk etiket te zwaaien, de ouders worden vervangen door psychologen, psychiaters nemen de taak over van leerkrachten.

Iedereen is anders, laat ons alsjeblieft dit pseudowetenschappelijke hokjesdenken een halt toeroepen voor de hele wereld aan een of andere psychische stoornis gaat lijden. Toen ik een tijdje geleden toeschouwer was op het babymoordproces in het Leuvense hof van assisen, kwamen verschillende autoriteiten van het vakgebied aan het woord. Daar werd duidelijk dat psychologie bezwaarlijk een wetenschap te noemen is in de oorspronkelijke zin van het woord. Vrijwel niets staat met zekerheid vast. Een van die psychologen verklaarde onder ede dat niemand het eens is over een definitieve lijst met kenmerken van autisme.  Toch werden enkele kenmerken opgesomd. Als ik me niet vergis, ging het onder meer over ‘af en toe tijd voor zichzelf nodig hebben’ en ‘zich ongemakkelijk voelen in een grote groep’. Mijn vriend en ik keken naar elkaar en dachten allebei hetzelfde: als dat de kenmerken zijn voor autisme, dan hebben wij het ook. Net zoals sommigen af en toe niet stil kunnen zitten. Vroeger zou men in het eerste geval van bescheidenheid, in het tweede geval van iemand met veel energie gesproken hebben. Of iets dergelijks. Tegenwoordig worden mensen die enkele van de opgenoemde ‘symptomen’ vertonen, spoorslags naar de psychiater gedreven. Ze komen thuis zonder enige aanpak van de oorzaak (als die er al zou zijn) en krijgen tonnen rilatine te slikken, met meer bijwerkingen dan iets anders. Nou moe.

Advertenties