Archief voor de ‘Gedichten’ Categorie

Ik, pantoffelheld

Geplaatst: 11 augustus 2013 in Gedichten
Tags:, , , , ,

Het gedicht Ik, pantoffelheld verscheen op 28 juni in het onlinepoëzietijdschrift Krakatau.
Lezen? Klik hier.

Het nieuwe gedicht Op dinsdag schijn ik heilig is vandaag gepubliceerd in het onlinepoëzietijdschrift Krakatau.

Terwijl ik de titel van dit korte berichtje typ, komt het me voor dat anderstalig wel iets weg heeft van allochtoon. Misschien moesten we het ook maar schrappen uit onze woordenschat. Al ben ik nog steeds niet zo’n voorstander van het weglaten van ‘allochtoon’. Daar is echter al zo onnoemelijk veel over gebakkeleid, dat ik er geen brood in zag er nog een hele tekst aan te wijden. Kortheidshalve ben ik van mening dat de angst voor het woord alleen maar de angst voor het fenomeen zelf vergroot. We moeten dus niet het woord wegnemen, maar veeleer de angst ervoor. Zelfs als iedereen die het Verboden Woord -in deze tijden van groteske sociale controle- nog in de mond durft te nemen met opgehaalde neus aangekeken wordt, zullen vooroordelen ten opzichte van allochtonen even reëel aanwezig blijven. Alsof het Westen zijn kijk plotseling fundamenteel veranderd heeft vanaf het ogenblik dat ‘neger’ taboe der taboes werd. Bovendien zijn de -ongetwijfeld goedbedoelde- pogingen om alternatieven te vinden dikwijls nogal lachwekkend. Mocht ik geteld hebben hoe vaak De Morgen iemand beschrijft als zijnde van Marokkaanse origine, dan kwam ik niet toe met een A4’tje. En laat ons eerlijk zijn… dat klinkt toch eerder als het opschrift op een etiket van een Marokkaans product, dan een respectvolle persoonsbeschrijving. Het kan ook aan mij liggen, maar ik verwacht dan elk moment ‘ingrediënten: twee ogen, één neus en kan sporen van schoensmeer bevatten’ te lezen. Daar zie ik meer racisme in dan in een woord dat -excuus- van kop tot teen Oudgrieks is en simpelweg ‘van een ander land’ betekent.

Maar het moet hier eigenlijk om anderstalige literatuur gaan. Wat is daar mee? Geen ene moer, en dat is nu net het probleem. België laat tonnen Engelse literatuur binnenschepen (getuige daarvan: de overspoeling van goedkope boekenbeurzen zoals het Boekenfestijn) en dat is het zowat. Een handvol Murakami’s, een sporadische Fransman en een Scandinavische thriller niet te na gesproken. Wat een gebrek! Om het met de woorden van die Murakami te zeggen: wie alleen maar dezelfde boeken leest als iedereen, kan ook slechts denken zoals iedereen. Het kan de ruimdenkendheid alleen maar ten goede komen als we bijvoorbeeld wat meer Spaanse boeken gaan lezen, of Turkse, of Duitse. Een deel van het probleem is wellicht terug te voeren tot het adagium onbekend is onbemind: je moet eerst een buitenlandse schrijver kennen eer je een boek van zijn hand kan lezen. En de Anglo-Amerikaanse markt heeft, mede dankzij de Engelse lingua franca, uiteraard een enorm afzetgebied. Maar taal is niet los te zien van cultuur en het kan alleen maar positief uitdraaien om de anderstalige literatuur een schop onder de kont te geven. Hoe? Zum Beispiel door artikelen aan te maken of te vertalen op Wikipedia. Ik viel namelijk bijna van mijn uiterst comfortabele draaistoel toen ik zag dat de bio- en bibliografie van de uitmuntende schrijver Timur Vermes slechts in twee talen te raadplegen was: het Duits (evident) en het Tsjechisch. En dat terwijl E.L. James vertaald is in talen waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Om de daad ook eens bij het soms al te gemakkelijke woord te voegen: Timur Vermes (auteur van Er ist wieder da) en Christoph Maria Herbst (schitterend stemacteur) zijn vanaf heden ook in het Nederlands te consulteren. Omdat bekend ook bemind is.

Het nieuwe gedicht Doe maar rode wijn is gepubliceerd in het onlinepoëzietijdschrift Krakatau.
Klik op één van de links hierboven om het gedicht te lezen.

Neemt deze beker en drinkt er allen uit, want dit is de beker van het nieuwe altijddurende verbond.

Lees hier alle gedichten die verschenen zijn op Krakatau.
Lees hier alle andere gedichten.

Het is op poten gezet door het prestigieuze literaire tijdschrift De Gids in samenwerking met de designstudio Hubbub en het is fenomenaal: het interactieve onlineschrijfspel Your Daily Victory Boogie Woogie. Dit experiment wordt financieel ondersteund door het Nederlands Letterenfonds en is een wereldprimeur die van het internet gebruik maakt om bekende schrijvers met het grote publiek te laten samenwerken en zo tot een variabel verhaal annex collage te komen.

Uit wat ik tot dusver heb gelezen en ontdekt, maak ik op dat het om een ingenieus staaltje van experimenteel associatief schrijven gaat. Een samenwerking tussen professionele bekende Nederlandse schrijvers enerzijds en het spelerspubliek anderzijds. Alle personen die zich aanmelden voor het literaire project krijgen vroeg of laat opdrachten doorgestuurd waarmee ze aan de slag gaan. Iedereen schrijft op die manier een deel van een verhaallijn uit en alles krijgt stukje bij beetje vorm. Alle spelers houden rekening met wat al eerder is geschreven over hun onderwerp. De gelukkigen krijgen zelfs één van de personages toegewezen om al schrijvend vorm te geven. Een echte Mondriaan komt tot stand, zou je kunnen zeggen. En toevallig draait heel het verhaal daar ook rond: Magda Vlekveld lokt de wereldpers na haar ontdekking van een vroege versie van Piet Mondriaans schilderij Victory Boogie Woogie.

Het concept ziet er op z’n zachtst uitgedrukt veelbelovend uit. Mijn aanmelding heeft dan ook slechts luttele seconden op zich laten wachten. Einde loftuiting. Meer info en inschrijvingen hier en op de site zelf.

De matige kunst van beademing en  Ganzin van God zijn vandaag gepubliceerd in het onlinepoëzietijdschrift Krakatau.
Graag verwijs ik  naar de website om ze te lezen. Reacties zijn zoals altijd meer dan welkom!

Zie ook: Maalstroom, Ze, Loodgieter, Staccato’s, Nox voluptatis.

Het nieuwe gedicht Maalstroom is gepubliceerd in het onlinepoëzietijdschrift Krakatau.
(Weliswaar al op twee februari, ik was even aan het uitwaaien aan zee.)

Ik verwijs graag naar de website. Klik daarvoor op een van de links hierboven.
Reacties zijn altijd welkom. Niet al te gepeperd, want dat niezen is ook niet alles.

Zie ook: Ze, Loodgieter, Staccato’s en Nox voluptatis.