Seingever

Geplaatst: 1 december 2012 in Gedichten
Tags:, ,

Van achter de bosjes sprong hij
klapwiekend met zijn knoken
(zijn mantel in urinegeel verschoten)
seingever om middernacht
geen enkeling was ooit door hem verstoten.

De ander kwam hem tegemoet
niet eens zo zwaar in het gemoed
ontvouwend blote armen
en weg was hij – kwam liever
onverwacht.

Advertenties

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s