De allegorie van de grot

Geplaatst: 1 juni 2012 in Gedichten
Tags:, , , , ,

De ene droeg een wit gewaad
met paarlemoeren schoenen.
Zij had gouden haren en
twee borsten als meloenen.

De and’re vrouw was zwart
en toch vorste ik haar beter.
Ze wuifde en trok hard
aan mijn open minneveter.

Haar lach was onnatuurlijk
’t was alsof een pierenpaar
bilateraal was vastgespijkerd,
eentje aan elk manenhaar.

Begrijp mij niet verkeerd
maar men placht haar soort te noemen
gewetenloze maagden
met gifdoornen in hun bloemen.

Kiezen kon ik nauwelijks
ware het niet dat
mijn pinkstertong met smaak
al in haar vlammenlasso zat.

Maar dat was nog niet alles
want haar balorige handen
maakten alles gloeiend goud
ja zelfs mijn ingewanden.

De witte zegt u die was ik
van schrik al lang vergeten.
Het kon me niets meer schelen
ik werd weldra opgevreten.

Geen kant kon ik nog op mijn
handen staan ik wist het niet.
Al was ik zelf dan bandeloos
mijn lijf en leden niet.

Nu al was mijn bronstego
door tempellust verslonden.
Wat zou de toekomst brengen
als mijn ziel werd vastgebonden.

Net voor ik het bewustzijn
en mijn maagdelijk geweten
verloor ik nog een kwartje
aan de waard die mij zou eten.

Ik riep: verdient gij dat nu wel
gij harteloze trien.
Zo’n beestachtig gedoe
heb ik in jaren niet gezien.

Ze nam het kwartje op
en stak het waar de zon niet scheen,
doch ginds achter de hellepoort
was dat al geen probleem.

De zwarte heks liep mijlenver
maar plots een grot in -huilend
zou de wolf haar groeten
in het holst der hellekuilen.

Dag wolf, zei ik, gij vlooienbaal
ik kom uit een verleden
maar een ding weet ik zeker
‘k ben bilateraal besneden.

Lach niet, wolvenkind, maar klauw
die ordinaire heks.
Hij zei: ok, dat doe ik graag
en ik stond weer perplex.

De wolf grinnikte schamper
want hij kwam van de Ugent.
Hij zei: mijn veto stel ik niet
gij zijt te zeer verwend.

Beduusd klom ik de grot weer uit
de hel ook achterlatend.
Geen wonder dat de wereld barst
al bommend en al pratend.

Advertenties
reacties
  1. lauradenkt schreef:

    Goed zeg! Jij had eigenlijk een paar duizend jaar eerder moeten leven haha.

    • Haha. Dankjewel. Ik heb me al vaak afgevraagd hoe anders ons leven geweest zou zijn als we toen geleefd hadden. Maar als we toen geleefd hadden zouden we dat als heel normaal ervaren hebben. Het zou leuk zijn als het mogelijk was om even bewust vanuit het heden een andere tijd in te duiken.

      • lauradenkt schreef:

        Dat zou inderdaad heel interessant zijn, zorgt ook voor meer inlevingsvermogen. Ik weet niet of je iets van Foucault weet, maar hij kwam met de term episteme: dit staat voor het geheel van kennis en wetenschap in een bepaalde periode en hoe de onderlinge samenhang wordt ervaren. Je kunt niet buiten je eigen episteme, maar het zou interessant zijn (en misschien wel schokkend) om het een keer wel te kunnen.

        • Het begrip episteme ken ik inderdaad, ik wist alleen niet dat het van Foucault kwam. Alweer bijgeleerd! We kunnen dan wel niet buiten onze episteme in de realiteit, maar gelukkig wel in de fantasie. Toch leuk, die kracht van de verbeelding.

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s