Waarde wereld

Gisteravond ben ik gaan kijken naar een bloemspeling. Mooi woord trouwens, bloemspeling. Dit was de tweede die ik zag.
Het ging deze keer over de Leie en de Atlantische, een handvol noeste vlassers en de Bronx. Als die laatste vijf letters je weinig meer zeggen dan de paringskreet van een overijverig gordeldier, dan moet u dit weten: loop er niet alleen rond, vooral ’s nachts.
Ja, er is een rode draad, maar die ontrafelt u zelf maar. ’t Was gebaseerd op jeugdboeken waarvan ik er een in der haast heb ontleend uit de bib-in-mijn-achtertuin, zodat ik alvast een aanknopingspunt had. Het was mooi, heel mooi. Dat had ik ook verwacht, want ik hou nogal van dat nostalgische grootoudersverhaal waarbij een vlasser het roten vaarwel zegt om van de met goud geplaveide straten te proeven, u weet wel. Zeker omdat mijn grootvader ook vlasser is geweest in zijn jonge jaren.  O ja, kinderen en volwassenen deelden de scène, gewaagd maar ook uiterst geslaagd.

Als een mens dan toch in de bibliotheek is, zou het zonde zijn om niet meteen een boekenvracht mee te zeulen.
Ik wil absoluut niet dat u me rekent tot het -helaas nogal uitgebreide- groepje bibliofielen dat steeds dezelfde, uitgekauwde, bekende koppen ontleent. Dikwijls volg ik mijn neus en kom ik met een boek naar huis waarvan de inhoud -en niet te vergeten de stijl- me erg aanspreekt, of dat nu van een bekende of onbekende schrijver is. Vaak wordt mijn neus nogal opgewonden als ze een zonder meer fantastische eerste zin ziet. (Neuzen kunnen zien overigens. Wist u dat niet? Klik hier voor de recente wetenschappelijke studie van de universiteit van Oxford over het pas ontdekte zicht van menselijke neuzen .) Het is een cliché, maar volgens mij zult u weinig boeken

vinden die slecht zijn, als de eerste zin uw literaire G-spot beroeren kan. En ja, ook die bestaat. U denke aan de vergelijkbare smaaksensatie van een versgebakken chocolademoëlleux. Kijk, daar heb je mijn pavlovreflex al.

Kenmerkend aan neuzen is helaas dat ze zowel paradijselijke jasmijnen als meermaals uitgebraakte mammoetkeutels ruiken, zodat er zo heel af en toe ook wel een mindere tussenzit. Zo had ik eens een Brusselmans achter de kiezen die ik qua stijl wel kon smaken, en ik dacht: nog eentje. Maar die heb ik toen na een blad of drie onder ’t stof gelaten. De veelschrijver verrast me af en toe met zijn stijl, maar die is voor mij nu ook weer niet zo overrompelend dat er geen verhaal in het boek moet zitten om het te kunnen uitlezen. En dat verhaalloze, dat is bij de langharige topauteur helaas vrij vaak het geval. Eén schrijver heeft mij tot nu toe, zonder noemenswaardige plot, over de streep getrokken: Bernlef. De titel van het boek ontsnapt me even, maar door zijn stijl las ik het in een trek uit. Daarom heb ik de goeie ouwe man opnieuw ontleend. Ik kan bijna niet wachten om hem te lezen.

Omdat harde principes er ook zijn om af en toe te relativeren, heb ik Bernlef deze keer aangevuld met een resem andere bekenden.
David Pefko en Haruki Murakami, je kan geen tijdschrift meer openslaan zonder dat ze erin staan. Dan wil ik toch weten waarom.
Als ik het weet, meld ik het u.

Tjiftjaf

Advertenties
reacties
  1. ramireziblog schreef:

    Murakami kun je niet uitleggen – je valt ervoor of je vindt het niets. Zelf heb ik alles van hem gelezen en het is mijn favoriet…

  2. lauradenkt schreef:

    Ik weet niet welke je van Bernlef hebt gelezen, maar als deze het niet was, dan moet je hem nog wel lezen, want jeetje, wat is die goed: Hersenschimmen.

  3. swithaRo schreef:

    Ach Toornige Tjiftjaf, ik wilde ik las zo snel als jij! Hoe gedurfd: een STAPELTJE boeken mee. Ik dobber al maanden op Anna Karenina met een beetje Multatuli op een andere tijd… En het schiet maar niet op…

    • lilith8heather schreef:

      Maar Anna Karenina vormt al een stapel boeken op zichzelf 😀
      @Tjiftjaf: welk boek van Murakami heb je ontleend? (en van mij weet je al dat ik fan ben, haha! ‘k Heb nog ‘after dark’ en ‘de opwindvogelkronieken’ en ‘hard-boiled wonderland en het einde van de wereld’ liggen… ‘k Verlang al om eraan te beginnen!)

      • Het boek heet ‘dans dans dans’ geloof ik. Rare titel, maar dat verwondert me opeens niet meer als ik zie dat ‘de opwindvogelkronieken’ ook bestaat :p Ik ben in elk geval benieuwd hoe het zal lezen! Aan de achterflap te zien wordt het iets magisch-realistisch.

        • lilith8heather schreef:

          Zoals bijna al zijn werken 🙂 Voor zover ik weet is alleen norwegian wood dat niet. ‘k Dacht eigenlijk dat dat genre me niet zou liggen, maar ‘k vind het op zich wel fascinerend!

  4. HansDeZwans schreef:

    Ben ook fan van Murakami en zoals hierboven reeds gezegd, je bent ervoor of niet punt

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s