Een appelig openbarinkje

Geplaatst: 4 mei 2012 in Koetjes en kalfjes, Kunst
Tags:, , , , , ,

Terwijl ik me afvroeg of een ei zichzelf als tweeklank ziet, stroomden de laatste douchestralen van me af.
Toch bizar dat de wereld de zwaartekracht niet officieel ontdekte totdat Newton zijn appel zag vallen.
Die waterstralen zouden anders gewoon blijven hangen, of misschien wel omhoog druppelen. Stel je voor: omgekeerde stalactieten.

Om op Newtons appeltje terug te komen, daarnet had ik een openbarinkje. (Leuk verkleinwoord trouwens, hoewel het rood onderstreepsel er blijkbaar andere gedachten op nahoudt.) De appel heeft zo te zien nogal een rol gespeeld op aarde, zowel op het vlak van kunst als op het vlak van mythologie en zelfs wetenschap.

We kunnen denken aan de twistappel die de al even twisterige godin Eris in een jaloers vrouwenmidden gooide, waarna de meesterschaker Paris aan zet was. Of aan Karel Appel die ook voor een twist zorgde doordat zijn schilderij Vragende kinderen in het Amsterdamse stadhuis voor een rel zorgde. Of aan Eva die zichzelf niet kon bedwingen om de duivelse vrucht te eten. Ook in onze spreekwoorden is hij nooit ver weg. We schillen allemaal wel eens een appeltje met iemand, bijten soms door een zure heen en houden er altijd eentje voor de dorst. Sommigen durven zelfs appelen voor citroenen te verkopen. Zeker als ze het geleerd hebben van hun ouders, want de appel valt natuurlijk niet ver van de boom. Wie zijn appelen niet verkoopt, eet ze zelf op, want an apple a day keeps the doctor away. En als dat nog niet genoeg is: in Tasmanië worden de inwoners appeleters genoemd. Tasmanië, dat is pas het paradijs voor appelige spreekwoorden. She’s fine wordt daar she’s apples.

’t Is maar dat je ’t weet, de wereld sluipt zo langzaamaan zijn appelig armageddon tegemoet.
We worden overspoeld, overrompeld door appels.
Zou dat de reden zijn dat ik er veel te weinig eet?
The Judgement of Paris

Hendrick van Balen the Elder [Public domain], via Wikimedia Commons

Advertenties
reacties
  1. Wllm Kalb schreef:

    Groeten uit Appeltern!

  2. appelig schreef:

    Appelig armageddon? Waar heb je het over, er kunnen nooit genoeg appels en appeligen zijn lijkt mij. Je bedoelde natuurlijk een appelig paradijs, wat anders? 😉

  3. platoonline schreef:

    Tjongejonge Toornige, wat een bijzondere schrijver ben je toch. Straks doet zo’n appel nog een appèl op je. Dat je met meer pit moet schrijven of dat je geen klokhuizen voor schillen moet verkopen. Ik klets maar wat hoor. Het was een leuk stukje.

  4. Billy schreef:

    toen je van douche en appeltjes begon, had ik heel andere dingen in gedachten.
    Maar kom…zal wel m’n eigen (dirty mind) interpretatie zijn… 😛

    Groetjes!

    • Zo ben ik helemaal: de lezer eerst op het perverse pad sturen alvorens de ware kern van het verhaal te laten doorsijpelen. Of toch niet. Bedankt voor je bezoek! Ook mijn groeten heb je! Tjiftjaf.

  5. Celine B schreef:

    Nu ben ik eigenlijk heel erg benieuwd naar de herkomst van het woord adamsappel…

  6. Liann. schreef:

    Leuk geschreven!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s