Waarde frieten- en kroketteneters

U zult het niet geloven, maar vandaag ben ik een letter binnengewandeld.

Enkele geniale malloten -zo u wil malle genieën- hadden destijds het idee opgevat om van M een museum te maken in Leuven.
Vandaag dacht ik: als zij een idee kunnen opvatten, dan kan ik dat ook. Met name: M binnenwandelen.

Waar dat binnenwandelen wegens acuut bezoekersgebrek in opperbeste condities geschiedde, was het museumstruinen zelf wat moeilijker, vanwege het feit dat ik mij achter een gids met aanhangsels (lees: 30 schoolkinderen) door de domus artis verplaatste.
Zeer strategisch weliswaar, aangezien ik op die manier een gratis graantje kon meepikken van uitleg over middeleeuwse missen die drie uur duurden, uitwerpselmachines, getatoeëerde varkens en seksende skeletten van een zekere Delvoye (hoewel die kunstwerken nergens te bekennen waren – ik ben speciaal nog eens op mijn stappen teruggekeerd, dat spreekt).
Vijf kunstenaars waarvan ik hun werk en/of idee de moeite vond:

August Knip, wegens de prachtige landschapsschilderijen.
Jan Brueghel de Oude, omdat het niet altijd Pieter moet zijn.
James Ensor, vanwege de prachtige pentekeningen.
Constantin Meunier, omdat hij beelden maakte van onbekende werkmensen. En omdat één van die beelden ‘de puddeler’ ofte puddelaar getiteld was, ik dientengevolge enkele seconden dacht dyslectisch te zijn, doch later ontdekte dat dit een ijzerwerker is die erts omroert. Weeral bijgeleerd.
Wannes Goetschalckx, wegens de benadrukking van ons routineuze, ritmisch herhalende en misschien wel vooral onbeduidende leven, voorgesteld door verschillende installaties, onder meer in zijn werk ‘Without’ voor de biënnale van 2010 in Liverpool.

Vooral de laatste trok mijn aandacht wegens zijn meer dan interessante gedachtegoed.

Gezien de complete nutteloosheid van museumbesprekingen (ik heb de stellige indruk dat smaken op het gebied van kunst nogal durven te verschillen), laat ik u verder in het ongewisse.

Gegroet

P.S. Als u ooit ook eens de vermaarde letter zou binnenwandelen, begeef u en al uw gelederen dan richting dakterras.
Het is gigantisch, u geniet er een niet te versmaden uitzicht over de potteriaanse universiteitsbibliotheek én als u geluk heeft, bent u er volledig alleen. Leuk is dat.

Advertenties
reacties
  1. Celine schreef:

    Nu je toch bezig bent kan je in Kortrijk ook nog eens de K binnenlopen;)

  2. LJ schreef:

    Ik moet tot mijn grote schaamte bekennen dat ik er nog niet ben binnengeweest. Jawel, voor een tijdelijke (gratis) fototentoonstelliing op de benedenverdieping.
    Is het dakterras gratis toegankelijk, eigenlijk?

  3. lauradenkt schreef:

    Dat is nog eens een korte naam voor een museum!

  4. Selma schreef:

    Oh, ik begreep dat het museum gebouwd was in de vorm van de letter M,
    tegenwoordig is alles mogelijk.
    Wij hebben er in Amsterdam nu een in de vorm van een badkuip.
    Ik zocht al een foto van die M.
    Maar ’t is toch anders:
    http://www.mleuven.be/overm/architectuur/

  5. David Veré schreef:

    Ha, woordkunstenaar! Leuk omschreven.. maar om een museum nou ‘M’ te noemen…

  6. Billy schreef:

    tis in elk geval korter dan MAS

    😛

  7. sterre schreef:

    Hier wil ik ook nog eens naartoe als het eens past. Constantin Meunier kan ik ook appreciëren, van Wim Delvoye ben ik niet zo’n fan omdat ik altijd de indruk krijg dat het vooral veel gepraat is en daar heb ik eerlijk gezegd tijdens mijn studies wat teveel van gehoord (man, wat kan er geleuterd worden als je een kunstrichting studeert…).
    Maar het is natuurlijk persoonlijk, zo’n dingen.
    Is het gebouw zelf de moeite waard?

    • Het gebouw zelf is volgens mij een mengeling van stijlen. Het geheel ziet er wat kubistisch uit, terwijl de voorgevel aan de oudheid doet denken met een zuileningang en een fronton. Het museum is gebouwd rond een binnenplaats met als centraal punt een oude eik. Ook het dakterras, dat de twee museumvleugels met elkaar verbindt, is de moeite waard als panoramisch punt.

  8. platoonline schreef:

    Ik dacht inderdaad ook aan de vorm van het gebouw. Nog korter is in dat geval de I waarbij je in het puntje dan mooie bolexperimenten kunt tentoonstellen.

    Boeiend stuk. Alleen doet zich mijn beperkte kennis van de Belgische kunst gevoelen. Ik ken wel James Ensor en in Brussel ben ik eens bij die kunstenaar geweest die gekenmerkt werd door bolhoed en sigaar en wiens vrouw altijd zei: ‘ophouden met schilderen want we gaan zo eten’ maar toch: die andere vier ken ik niet. Een goede reden om eens naar M te gaan. Krijgen webloggers korting op de entreeprijs (ik blijf een Hollander he en alle vooroordelen zijn op mij van toepassing).

  9. Mark schreef:

    Ik stond ooit eens in een stadion, keek eens om me heen en dacht: “O”…

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s