Sedes sapientiae

Geplaatst: 6 oktober 2011 in Koetjes en kalfjes
Tags:, , , , ,

Het is zover. Ik neem nu officieel deel aan het forenzenbestaan, zij het wel -godzijdank- niet elke dag. Tot nu toe hebben de Ijzeren Wegen zonder al te veel ogen en haken hun werk gedaan, maar dat belet niet dat al mijn naïef vertrouwen in de NMBS reeds lang vervlogen is. Nu wacht ik, met berusting en een vleugje defaitisme, op het knappen van de eerste bovenleiding door de onvoorziene overmacht van Koning Winter.

Student zijn is een ding, kotstudent een ander. Het koken gaat voorlopig vrij behoorlijk tot zelfs goed, aldus weliswaar mijn eigen smaakpapillen. Ook de kamer is een niet te versmaden mini-huisje met alles erop en eraan, ergens te midden van een troosteloze gang op de tweede verdieping. De drie muren die mij in al hun meedogenloze witheid een claustrofobisch gevoel trachtten aan te praten, heb ik intussen volgeplakt met reisfoto’s. Nu mogen ze staren.

De stad zelf is gezellig, met ongerestaureerde kerken overal en nergens,  onverwacht veel winkel-wandelstraten vol met zwarte nonnen, een station met eindeloze wachtrijen en paters met pedofielallures. Italië heeft zijn voorraad studentikoze pizzeriaatjes geloosd, en je kan evenmin spreken van een gebrek aan de alomtegenwoordige dürümzaken. Mijn oog (vooral het linker) kwam tot slechts één merkwaardige conclusie: de typisch Belgische frietkoten zijn schier spoorloos.

Tot nu toe ben ik oprecht gelukkig met de vers voorgeschotelde vakkenvracht, niet in het minst met strafrecht. Hoewel  het woord ‘buisvak’ nooit ver weg is en de prof van dienst zich in alle sierlijke eerlijkheid de moeite niet getroostte  dat schrikwekkende epitheton te ontkennen, probeer ik toch te focussen op mijn interesse eerder dan op de niet geringe mogelijkheid tot falen.

Natuurlijk zit er altijd weer dat ene vak tussen waar je haren van recht komen uit puur protest tegen de nutteloze studie-uren die je verspillen zal aan een portie quatsch dat altijd draait rond levensbeschouwelijke nonsens waar je in de praktijk niets aan hebt. Uit voorgaande zin (en diens pejoratieve connotatie) had je het waarschijnlijk al gemerkt: dit jaar is het niet minder. Pure filosofie, daar heb ik geen probleem mee. Het is wat het is. Wanneer men de cursus echter een danige draai geeft dat het lijkt alsof het toch iets met je curriculum te maken heeft terwijl dat in de verste verte niet het geval is, dán, beste bloglezer-die-ik-bij-dezen-bedank-voor-het-eindeloze-geduld-ende-de-niet-te-stoppen-patiëntie-ende-het-tomeloze-vermogen-om-een-hele-tijd-te-wachten-op-een-nieuw-blogbericht, dán druist dat in tegen alle recht en rede van de breinkanalen van ondergetekende.

Dat is echter bijzaak. Het gevoel van een nietzscheaanse eeuwige terugkeer van een stedentrip, die primeert! Overigens zijn het de kleine dingen die het ‘m doen, zoals de accute filmwaan die me overviel toen ik een mysterieus aandoende boekenwinkel met bijpassende muzak binnenliep, en de fel contrasterende en totaal onverwachte Hollandse begroeting. Of toen ik de lokale radio ontdekte. Of toen de befaamde burgemeester besloot mijn pad te kruisen, en ik op die manier eindelijk mijn onverhoopt vermoeden bevestigd zag: zijn hoofd is zo mogelijk nog vierkanter dan in De Slimste Mens Ter Wereld.

Tot de volgende.

Advertenties
reacties
  1. ariadnesdraad schreef:

    Je ziet het helemaal zitten! Goed zo!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s