Geen goede thriller bij de hand? Lees de krant.
In De Morgen staat een chronologisch feitenrelaas dat zodanig gedetailleerd vertelt over scheurende tentzeilen, veiligheidsmensen die op het podium springen en ontwortelde bomen dat de rillingen bijna over je rug lopen. De krant heeft het evenwel over drie slachtoffers, bij de publicatie van deze blog zijn er helaas al vijf doden te betreuren en drie mensen die vechten voor hun leven. Ik hoop dat deze laatsten het halen. Boven de pukkelpophistorie staan foto’s met een hoog armageddongehalte, die me onwillekeurig doen denken aan het door dooddoeners geterroriseerd zwerkbalkampioenschap (da’s voor de HP’ers ;)) met een niet verwaarloosbaar vleugje Duisburg en Indiana erbij. Maar boven die foto’s staat iets wat ik nog intrigerender vind … een ellenlange reeks tweets.

Ik ben ondertussen al geruime tijd actief op Twitter, oorspronkelijk om als eerste op de hoogte te zijn van het laatste nieuws (dat door journalisten en ooggetuigen altijd eerst op Twitter wordt bekendgemaakt voor je het in de media kan lezen) en vind het al lang een zeer nuttig medium, nuttiger dan Facebook etc. Toch steeg de microblogsite gisteravond nog heel wat in mijn achting.

De organisator, de burgemeester, de hulpdiensten en de crisiscel deden wat ze konden en gingen sereen om met de zware moeilijkheden, ook tegenover de pers. Na enige tijd werd via infoborden en microfoons op de nog rechtstaande podia -helaas lange tijd niet op de website van pukkelpop-  een noodnummer verspreid voor de familieleden en vrienden van de festivalgangers. Ook Studio Brussel, die live uitzond op het terrein, zag uiteindelijk het licht en onderbrak de muziek om informatie te verspreiden. Ampel beraad bleek echter niet nodig voor de duizenden twitteraars die via uiterst behulpzame tweets bewezen dat sociale netwerken meer zijn dan een voorbijgaande hype. Nog steeds zoeken nieuwssites naar de initiatiefnemers van de hashtags #hasselthelpt en #ppshelter, maar ze zullen het nooit met zekerheid weten. Er is een beweging ontstaan waarop we trots mogen zijn. In deze tijden van nood -en in tijden van overbelaste proximuslijnen- heeft iedereen kunnen zien dat Twitter een handig hulp- en communicatiemiddel is. Ik schrok echt van de enorme positieve berichtenstroom. De timeline blonk van warme douches, gratis slaap- en eetgelegenheden en taxi’s die mensen van heinde en verre kwamen oppikken. Internetregel nummer 1 ‘geef nooit je telefoon- of huisnummer’ werd fantastisch veel overtreden, gastvrijheid vierde hoogtij en ook de ondernemingen lieten van zich horen: Mobile Vikings bood gratis slaapplaatsen aan net zoals het Radisson Blu Hotel, en Telenet opende vanmorgen alle hotspots in Hasselt en de Belgische treinstations.

Oók via Twitter werden tientallen thuisfronten op de hoogte gebracht van de situatie van hun familieleden. Een nobele onbekende lanceerde #ppok, het werd via de infoborden verspreid en de netwerkproblemen bij Proximus werden zienderogen omzeild. Meteen konden heel wat ongeruste mensen opgelucht ademhalen. Wat als Twitter er niet was geweest?

Je vindt ook een interessante studie over Twitter op de blog van Jan Smeets.

Deze column is in verkorte versie gepubliceerd in De Morgen, De Gedachte, 20 augustus 2011, p.21.

Advertenties
reacties
  1. lilith8heather schreef:

    Ik was ook bijzonder onder de indruk van de hulpacties op twitter! Oorspronkelijk had ik geen zo’n hoge dunk van twitter (roddelverspreiding, nutteloze tweets…), maar gisteren heeft het zijn nut vast en zeker bewezen!

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s