Vive le roi

Geplaatst: 22 juli 2011 in Actua en politiek

Het ziet ernaar uit dat de Verlichting gekomen is. Het regenachtige defilé heeft de gemoederen bedaard en oranje is opnieuw oranje geworden. Wouter Beke verslikte zich bijna in zijn gejuich. ‘CD&V heeft de slag thuisgehaald’ klonk het. Als hij daarmee bedoelt dat de partij na meer dan 400 dagen eindelijk weer op eigen benen staat, kan ik hem geen ongelijk geven. Het werd zo stilaan tijd dat de christendemocraten hun achterban bijbeenden om de bescheiden maar gedegen centrumgedachte weer op te nemen. Toch heb ik nooit het omgekeerde geloofd, want  wanneer de nood het hoogst is, keert iedereen terug naar de kern. CD&V zou nooit België voor het blok zetten op 21 juli, maar ik durf er niet aan te denken wat er gebeurd zou zijn als Di Rupo zijn ultimatum 10 dagen eerder had voorgeschoteld.

© Belga

‘The king has the right to be consulted, to encourage and to warn’. Elke jurist in spe kan het beroemde zinnetje citeren, maar tot voor kort zagen we het weinig in de praktijk. Tot Zijne Majesteit eergisteren besloot om  daar verandering in te brengen. Vuistgewijs en met nu en dan een opgestoken vinger, zonder enige glimlach en met wenkbrauwen die -als hij nog eens zo’n speech zou geven- eeuwig in een diepe frons zouden rusten, ging koning Albert II zijn broer achterna in een nooit geziene tirade op politici… en op burgers. De lachende vorst’ kroop ruim tien minuten in zijn alter ego om elkeen op zijn verantwoordelijkheden te wijzen. En gelijk had hij.

© Thierry Charlier

Dat vonden ook de kerktoeristen die na het Te Deum, gewapend met spandoeken, de koning en de koningin uitbundig feliciteerden met de toespraak. Alsof het een boreling was. Albert en Paola namen ruim de tijd om met het publiek te praten en werden meermaals onthaald op een volmondig ‘eendracht maakt macht’. Mijn vertrouwen in het feit dat de meerderheid níet wil dat België gesplitst wordt, werd bij dezen nog versterkt. Nog meer zelfs toen ik gisteren naar het preludiumconcert keek op canvas. Daar was één van de toeschouwers zo schaamteloos om in de bomvolle zaal ‘vive la république’ te roepen. Waarschijnlijk wou ze op die manier de geschiedenis ingaan als de opvolger van Julien Lahaut en Georges Glineur, die zo de eedaflegging van koning Boudewijn verstoorden. Destijds werd de uitroep slechts in de kiem gesmoord door boegeroep, maar nu antwoordde de hele zaal in koor, als was het afgesproken, ‘vive le roi’. De koning was zichtbaar gevleid en luisterde na een dankbaar hoofdgebaar verder naar het concert, dat werd gebracht door laureaten van de Koningin Elisabethwedstrijd.

Als enig persoonlijk bindmiddel tussen Vlamingen en Walen en als politiek onafhankelijke met grondwettelijk statuut is de koning de aangewezen persoon om nu en dan aan de alarmbel te trekken. Als hij met Kerstmis nog niet duidelijk was, dan nu wel. Opmerkelijk is dat de koning -en dus ook eerste minister Leterme, die zijn fiat gaf voor de toespraak- de burgers uitdrukkelijk aanmaande om de politieke verantwoordelijken onder druk te zetten om een nieuwe regering te vormen. Daaruit blijkt onder meer een grote sympathie voor burgerinitiatieven zoals de Shame-betoging van Felix Declercq. Meer zelfs, de frietrevolutie wordt aangewakkerd! Als zowel staatshoofd als regeringsleider hun volk tot -weliswaar vredige- revolte aanzetten, dan krijgt de crisis een gezicht. Dan wordt duidelijk dat er wel degelijk onrust is op de financiële markten en dat we ook Europa niet langer aan het lijntje kunnen houden. Dan is wachten geen optie.

Advertenties

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s